Dolina Pięciu Stawów Polskich

08.10.2011

Trasa:	Krościenko – Przeł. Sosnów – Sokolica – Czertez – Góra Zamkowa – Trzy Korony – Przeł. Szopka – Schronisko „Trzy Korony” – Okrąglica – Krościenko
Dystans:	21.9 km
Zobacz:
Pobierz:
Wykresy:

 
Pobudka o godzinie 3:00, gdy powieki cięższe są od nas samych do łatwych zadań nie należy. Chcieliśmy dziś przywitać wschód słońca ze szczytu Sokolicy, to było naszą motywacją aby wstać z łóżka. Błądząc w ciemnościach mokrego lasu szukaliśmy szlaku i wolno zdobywaliśmy wysokość. Sokolica przywitała nas nisko zawieszonymi chmurami. To nie wróżyło nam spektakularnego wschodu słońca [foto]. Mimo wszystko postanowiliśmy zaczekać. Niestety, tym razem się nie udało, spróbujemy za rok Wciąż jeszcze było bardzo wcześnie, gdy postanowiliśmy pomaszerować na Trzy Korony. Wędrówka przypominała spacer po polu minowym, do tego w gęstej mgle. Bomby mokrego śniegu co chwila spadały z gałęzi drzew, powyginanych pod jego ciężarem. Do tego krople lecące z liści przemieniły się w prawdziwy deszcz. Było mokro, bardzo mokro i ślisko. Na szlaku było pusto i spokojnie [foto]. Przed Górą Zamkową spotkaliśmy tylko dwa daniele, które z bliskiej odległości obserwowały każdy nasz krok. Zaczęła się poprawiać pogoda, słońce nieśmiało przebijało się przez chmury, tworząc w lesie piękną grę światła [foto]. Na „bramce” przed wejściem na Okrąglice było już tłoczno. Mimo wszystko warto było wejść. Widoczność była dobra, Tatry caluśkie w śniegu pięknie prezentowały się na horyzoncie [foto]. Chmury co chwilę przysłaniały nam świat, po czym ponownie go odkrywały [foto]. Zabawa była z tym przednia. Zachęceni poprawą warunków postanowiliśmy tu wrócić na zachód słońca. Tymczasem trzeba było zregenerować siły i nieco odpocząć. Do schroniska dotarliśmy sprawnie i szybko a kotlet po góralsku postawił nas na nogi. Schronisko jest pięknie położone na tle Trzech Koron [foto] i chętnie odwiedzane przez rzesze turystów. Warunki pogodowe gdy ponownie wspięliśmy się na Okrąglice były dobre [foto]. Na szczyt dotarliśmy w idealnym momencie łapiąc ostatnie promienie zachodzącego słońca [foto]. Mimo iż było zimno i wiało straszliwie, widoki były przepiękne [foto]. Zadowoleni i szczęśliwi wolnym krokiem schodziliśmy do Krościenka, gdzie jeszcze na sesje fotograficzną załapał się most [foto] nad Dunajcem…
 
09.10.2011

Trasa:	Krościenko – Chłabówka Dolna – Wielki Kopieniec – Chłabówka Dolna
Dystans:	7.4 km
Zobacz:
Pobierz:
Wykresy:

 
Pogoda nie dała nam dziś zbyt wielkiej szansy na szybkie wyjście w góry. Po dotarciu do Chabówki musieliśmy czekać na poprawę warunków. Późnym popołudniem zdecydowaliśmy się na tradycyjne wejście na Wielki Kopieniec. Dołączył do nas Andrzej, syn Miecia. Wędrówka upłynęła na rozmowie i trzymaniu kciuków za dobrą pogodę. Ta, jak na to co prezentowała do tej pory, nie zawiodła. Ciężkie chmury przepływały między szczytami, momentami zakrywając je całkowicie [foto]. Były też chwile kiedy do głosu dochodziło słońce, które dzielnie przebijało się przez gęstwinę chmur. Ciepłe promienie padały na pobliskie doliny, uszczęśliwiając zapewne mieszkających tam ludzi [foto]. Piękne widoki dla których warto było wejść na szczyt [foto].
 
10.10.2011

Trasa:	Palenica Białczańska – Dolina Roztoki – Dolina Pięciu Stawów Polskich – Świstowa Czuba – Morskie Oko – Palenica Białczańska
Dystans:	22.3 km
Zobacz:
Pobierz:
Wykresy:

Prognozy pogody na dzisiejszy dzień nie były zbyt optymistyczne. Postanowiliśmy jednak zaryzykować i wyjść w góry. Ponownie dołączył do nas Andrzej, który świetnie sprawdził się jako kompan podczas wędrówki. Posłuchajcie…
Przejście asfaltowego odcinka drogi poszło całkiem sprawnie i bezboleśnie, humory dopisywały a gwieździste niebo zapowiadało ładny dzień. Doliną Roztoki wędrowało się już przyjemnie, choć na szlaku było bardzo ślisko. Staraliśmy się szybko wyjść poza granicę lasu aby złapać promienie wschodzącego słońca. Nie do końca nam się to udało [foto]. Gdy dotarliśmy do schroniska zmieniła się pogoda. Na niebie pojawiły się gęste chmury zakrywające błękit nieba [foto]. Nagle rzeczywistość została przełączona na wersje czarno białą. Wszystko zlewało się ze sobą w nieprzeniknionej szarości [foto]. Nie pozostało nam nic innego jak pójść do schroniska i zjeść śniadanie. Tam uwijały się kolejne grupy turystów, które po skończonym posiłku zaraz ruszały w góry. W końcu przyszła i kolej na nas Niestety na zewnątrz niewiele się zmieniło, żeby nie powiedzieć, że nic. W akcie desperacji postanowiliśmy pójść nad Morskie Oko i to była bardzo dobra decyzja. W miarę zdobywania wysokości ukazała nam się cała Dolina Pięciu Stawów Polskich [foto], choć nadal w szarości. Sytuacja zaczęła się zmieniać w okolicach Kępy, kiedy przez chmury zaczęło przebijać się słońce [foto]. Krajobraz ożywił się momentalnie, znacznie poprawiając nasze nastroje. Po dotarciu do schroniska pogoda poprawiała się minuty na minutę [foto]. Pełnia szczęścia! Morskie Oko na tle gór prezentowało się bardzo okazale. Kamienie skąpane w ciepłych promieniach słońca, Mięguszowieckie Szczyty odbijające się w tafli stawu a nad wszystkim górujące Rysy [foto] sprawiły, że na te kilka chwil mogliśmy oderwać się od rzeczywistości. Piękne zakończenie dnia (pomijam powrót do Palenicy ).
 
11.10.2011

Pogoda nie dała nam dziś żadnych szans, było szaro, buro i ponuro. Nisko zawieszone chmury ukrywały przed nami góry a padający deszcz skutecznie ostudził nasz zapał. Prognozy dają nadzieje, że jutro będzie lepiej. Sprawdzimy to!
 
12.10.2011

Trasa:	Kuźnice – Dolina Jaworzynka – Murowaniec – Kasprowy Wierch – Kuźnice
Dystans:	14.4 km
Zobacz:
Pobierz:
Wykresy:

Lało do samego południa (nawiązując do wczorajszych prognoz). Nerwowe wyczekiwanie na poprawę pogody w końcu się skończyło. Mimo późnej godziny postanowiliśmy powędrować na Hale Gąsienicową. Szczyty górskie schowane w chmurach [foto] tylko co jakiś czas groźnie wyglądały zza białej kurtyny. Było chłodno i wiał zimny wiatr. Mimo wszystko wędrowało się przyjemnie. Pustki na szlaku i pustki w schronisku pozwalały na prawdziwy odpoczynek. Krajobraz zmieniał się jak w kalejdoskopie. Chmury pędziły jak oszalałe, tworząc niepowtarzalne obrazy [foto]. Gdy dotarliśmy do Suchej Przełęczy na chwilę wyszło słońce, dało się zauważyć błękit nieba i szczyty górskie [foto]. Przyjemna chwila tym bardziej, że nie trwała długo. Momentalnie chmury zakryły horyzont i z Kasprowego Wierchu nie dało się już nic dostrzec. Było późno, odjeżdżała ostatnia kolejka w dół. Skusiliśmy się…

Krzysiek

• Zobacz GALERIĘ
• Czytaj INFORMACJE

07-14.10.2011
Pieniny i Tatry
Nocleg: Krościenko nad Dunajcem i Chłabówka Dolna
Cel: Góry

Szczegóły organizacyjne:

1. Dojazd

Samochód osobowy:
Peugeot 206 2,0 HDI.

2. Nocleg

Barbara Berezicka
34-450 Krościenko nad Dunajcem
ul.Lubań 12
www.kroscienko.pl/berezicka/
Cena: 30 zł

Adam Król
Chłabówka Dolna K 38
34-500 Zakopane
Cena: dobra

Relacja niebawem.
Zapraszam do obejrzenia zdjęć w dziale GALERIA

Rysy 2503 m n.p.m.

20.08.2011
Trasa: Chłabówka Dolna – Olczyska Polana – Wielki Kopieniec – Chłabówka Dolna

Po dotarciu na miejsce i szybkim rozpakowaniu się postanowiliśmy jak najszybciej wyruszyć w góry. Tradycyjnie już poszliśmy na Wielki Kopieniec. Idąc szlakiem zauważyliśmy, że po drodze mijaliśmy dużo ludzi, ale pogoda dopisywała [foto] dobremu nastrojowi. Przyszedł czas na wyciszenie i postanowiłam się nie odzywać przez trzy godziny, co zaniepokoiło chłopaków . W czasie marszu Krzysiu szukał ciekawej górskiej roślinności [foto] co można podziwiać na zdjęciach [foto] …

21.08.2011
Trasa: Kiry – Hala Ornak – Iwanicka Przełęcz – Ornak – Siwa Przełęcz – Bystra – Błyszcz – Siwa Przełęcz – Dolina Starorobociańska – Dolina Chochołowska

Aby uniknąć ogromnych tłumów ludzi postanowiliśmy wyruszyć w Tatry Zachodnie. Zbudziliśmy Miecia wcześnie rano aby nas podrzucił do Doliny Chochołowskiej. Jednak w niedzielny poranek jeszcze wszyscy byliśmy zaspani i wysiedliśmy nieco wcześniej, bo w Dolinie Kościeliskiej. Kiedy się zorientowaliśmy w pomyłce, Mieciu zniknął już za zakrętem . Z mojego punktu widzenia wyszło to nam na dobre. Szliśmy urokliwym szlakiem [foto] z Doliny Kościeliskiej aż na Bystrą [foto], czyli cel naszej dzisiejszej wyprawy. Słońce zaczynało grzać coraz mocniej, ale widoczność była super. Okoliczne szczyty malowniczo kontrastowały z błękitem nieba [foto]. Po dotarciu na Bystrą zrobiliśmy sobie piknik, Krzysiu porobił kapitalne fotki, trochę odpoczęliśmy i ruszyliśmy w drogę powrotną. Po zejściu do Doliny Chochołowskiej, wykończeniu upałem, podjęliśmy decyzję, że wypożyczamy rowery i w ciągu 15 minut 7,5 km zostało przez nas pokonane… To było dobrze wydane 10 zł

22.08.2011
Trasa: Zakopane

Po trudach dnia wczorajszego musieliśmy zregenerować siły. Upał i tłumy na szlaku zrobiły swoje… Odpoczywaliśmy, np. fotografując [foto]

23.08.2011
Trasa: Palenica – Morskie Oko – Czarny Staw pod Rysami – Rysy – Morskie Oko – Palenica

Pobudka o 3:00 do przyjemnych nie należy jednak perspektywa tego, co dziś miało nas czekać pomogła nam się podnieść z łóżek. Po dotarciu do Palenicy musieliśmy przejść mniej ciekawa część trasy, czyli 9 km asfaltem do Morskiego Oka. Tam zrobiło się już miło tym bardziej, że praktycznie nie było jeszcze ludzi. Potem czekała nas już piękna trasa [foto], chociaż nie było łatwo, ponieważ pomimo tak wczesnej pory dnia było bardzo duszno. Jednak będąc coraz wyżej [foto] i mogąc podziwiać te przepiękne widoki zapomina się o chwilowych trudnościach. Wtedy też człowiek zdaje sobie sprawę jaki jest nie doskonały w porównaniu do tego co stworzyła natura. Będąc na szczycie Rys, zarówno Polskich jak i Słowackich było nam dane podziwiać przecudną panoramę gór [foto], ogrzać się w słońcu i odpocząć. Pięknie było [foto]! Tego dnia serpentyny ludzi próbowało wejść na szczyt jednak to co zobaczyliśmy po dotarciu do Morskiego Oka przeraziło nas. Setki ludzi siedzących jeden obok drugiego nad brzegiem stawu, przy schronisku, w schronisku, wszędzie… Co gorsza czekał nas jeszcze 9 km marsz wśród kolejnych tłumów wędrujących dzielnie w jedną i drugą stronę. Półwiejska przy tym wymięka. Podpisuję się pod petycją aby na tej trasie również uruchomić wypożyczalnie rowerów Gdy dotarliśmy do Miecia zaczęła się burza, mogliśmy podziwiać z okna pioruny szalejące nad górami. Dobrze, że byliśmy już na dole…

24.08.2011
Trasa: Kuźnice – Dolina Jaworzynka – Murowaniec – Czarny Staw Gąsienicowy – Mały Kościelec – Karb – Kościelec – Karb – Zielony Staw – Hala Gąsienicowa – Dolina Jaworzynka – Kuźnice

Dziś wcześnie rano udaliśmy się do Kuźnic, a naszym celem była Orla Perć. Po dotarciu na Halę Gąsienicową [foto] zjedliśmy w Murowańcu po jajecznicy i ruszyliśmy dalej. Tego dnia był straszny upał, ponad 30oC i prawie bezwietrzna pogoda. Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym podjęliśmy jednak decyzje, że idziemy na Kościelec [foto]. Z tego co było można usłyszeć zbyt dużo ludzi wybierało się na Orlą Perć, a nam zależało aby uniknąć tłumów. Tego dnia pomimo tego, że jestem wielbicielką upałów wejście na Kościelec było męczące. Pogoda dała we znaki nawet mi, ale sporo ludzi uważam nie było przygotowanych na wyjście w góry. Bez nakrycia głowy i ze zbyt mała ilością wody. Na efekty ludzkiej bezmyślności nie było trzeba długo czekać. Helikopter TOPR-u latał dziś na okrągło. Po wejściu na Kościelec [foto] podziwialiśmy piękne widoki [foto], odpoczywaliśmy i było wręcz cudownie. Podczas zejścia napotkaliśmy już większą ilość ludzi wdrapujących się na szczyt. Potem spacerkiem przez malownicze tereny wróciliśmy do „domu”.

Martyna

• Zobacz GALERIĘ
• Czytaj INFORMACJE

20-26.08.2011
Tatry
Nocleg: Chłabówka Dolna
Cel: Rysy (2499 m n.p.m.) ; Bystra (2248 m n.p.m.) ; Orla Perć

Szczegóły organizacyjne:

1. Dojazd

• Jeśli będzie do 4 osób i jeśli Polcia nam udostępni to:

Samochód osobowy:
Peugeot 206 2,0 HDI.

• Jeśli powyżej 4 osób to będziemy kombinować

2. Nocleg

Adam Król
Chłabówka Dolna K 38
34-500 Zakopane
Cena: do ustalenia

3. Lista chętnych

No to lecimy:

1. Krzysiek
2. …

Zapraszam do obejrzenia zdjęć w dziale GALERIA

Magaro 2245 m n.p.m.

17.05.2011

Długie podróże mają to do siebie, że są długie i męczące. Więc i z tą nie mogło być inaczej. Głównie spaliśmy. W przerwach między drzemkami docierały do nas tajemnicze rozmowy współpasażerów o „fioletowych krowach” i innych niespotykanych zjawiskach. Woleliśmy już spać…

18.05.2011

Do Skopje dotarliśmy we wczesnych godzinach porannych. Szczęście dopisywało nam od samego początku. Elegancko zgrały się autobusy i już o 6:00 ruszyliśmy do Ochrydu. Czas spędzony w podróży przeznaczyliśmy na sen. Standardowo. Mile zaskoczył nas wynajęty pokój. Fajnie urządzony, czysty, zadbany, do tego położony na starym mieście, w idealnym dla nas punkcie. Resztę dnia przeznaczyliśmy na dokładne rozpoznanie okolicy. Kilka kroków dzieliło nas od głównego deptaku, bazaru [foto] czy marketu. Poczyniliśmy stosowne zapasy, ustaliliśmy plan na kolejny dzień i poszliśmy spać…

19.05.2011
Trasa: Ochryd – Lirada – Magaro – Lirada – Ochryd
Dystans: 47,2 km

Wyspani jak nigdy wstaliśmy bardzo wcześnie. Szybko znaleźliśmy transport do oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów przełęczy Lirada, skąd zaplanowaliśmy początek wejścia na Magaro. Pogoda była niezła, w trakcie jazdy podziwialiśmy przepiękne krajobrazy gór [foto] i jeziora Ochrydzkiego. Byliśmy bardzo podekscytowani, było fantastycznie… Od przełęczy znakowanym szlakiem [foto] ruszyliśmy w kierunku szczytu. Z każdym zdobytym metrem robiło się chłodniej, zalegające płaty śniegu stawały się coraz większe. Miłą odmianą była mała dolina [foto] schowana pośród gór. Idealne miejsce na obóz. Niestety od tego miejsca było już tylko gorzej. Zrobiło się naprawdę zimno, zewsząd otaczał nas śnieg [foto], który razem z chmurami tworzył nieprzeniknioną białą ścianę. Nawigacja w tych warunkach stała się bardzo trudna. Zaczęło padać i bardzo mocno wiać, zniknął śnieg [foto]. I to by było na tyle, jeśli chodzi o podziwianie pięknych widoków. Nie to jednak było naszym głównym zmartwieniem. Poruszanie się po szlaku było naprawdę trudne. Szukaliśmy znaków, błądząc niemal po omacku. Na całe szczęście znaleźliśmy drogę na szczyt. Tam pozwoliliśmy sobie na dosłownie chwile wytchnienia, mimo padającego gradu. Trzeba było jednak zejść. Musieliśmy się koncentrować na utrzymaniu równowagi, aby wiatr nie zrobił z nas latawców. Byliśmy już przemoczeni a deszcz ani myślał przestać padać. Gęste chmury ograniczały widoczność do kilku metrów. Wielokrotnie gubiliśmy szlak idąc dalej na czuja. Było fantastycznie… Opaczność nad nami czuwała bowiem bezpiecznie zeszliśmy [foto] i wróciliśmy do miasta. Popołudnie spędziliśmy wędrując wąskimi uliczkami Ochrydu, przy zapachu wszechobecnej glicynii, nasiąkając niepowtarzalnym klimatem tego miejsca…

20.05.2011
Trasa: Ochryd – Velestovo – Asan Gura – Goga – Velestovo – Ochryd
Dystans: 33,2 km

Piękny poranek i dobrze zapowiadająca się pogoda spowodowały, że zmieniliśmy wcześniejsze plany i ponownie ruszyliśmy w góry. Nasz znajomy kierowca Vasko podrzucił nas do miejscowości Velestovo, gdzie mogliśmy poczuć prawdziwy klimat wsi [foto]. Dalej zboczami górskimi ruszyliśmy w nieznane. Dosłownie! Bez mapy, co prawda znakowanym szlakiem, który jednak przeplatał się z innymi, znakowanymi tak samo a czasami znikał na dobre. Nie przeszkadzało to nam zupełnie. Piękno przyrody, spokój i brak kogokolwiek [foto] dawało nam wiele radości. Słońce tego dnia ani myślało chować się za chmurami na dłużej. Było fantastycznie. Wędrując cały czas przed siebie dotarliśmy do przepięknej [foto] doliny. Zaskoczył nas tam ogromnie napotkany grób [foto]. Niestety nie poznaliśmy jego historii. Wędrowaliśmy dalej zachwycając się [foto] otaczającą nas przyrodą [foto] i nie martwiąc zgubionym po drodze szlakiem… Mając już plan awaryjny trafiliśmy na znak (w języku macedońskim), który wskazał nam kierunek na szczyt Goga. Wspinając się jego zboczem mogliśmy podziwiać w całej okazałości masyw górski Galicica [foto]. Krajobraz był fantastyczny, pogoda również, zrehabilitowała się za dzień wczorajszy. Na szczycie czekała na nas nagroda. Mogliśmy z tego miejsca zobaczyć oba jeziora, tj. Prespa i Ochrydzkie jednocześnie. Widok wart każdego wysiłku. A to nie koniec atrakcji. Był mini tort [foto], świeczka czyli impreza urodzinowa – miła niespodzianka w wyjątkowym miejscu. Nasyciwszy nasze oczy niepowtarzalnymi krajobrazami ruszyliśmy w drogę powrotną. Tym razem z kompasem w reku, wyznaczywszy azymut na Velestovo, sprawnie schodziliśmy w dół. Przemierzając góry, doliny, drogi [foto], łąki oraz pola uprawne [foto] dotarliśmy do wsi. Tam poznaliśmy Panią Ljubice [foto], energiczną 85-latkę, która w krótkim czasie opowiedziała nam wiele o sobie. Niesamowite spotkanie. Po 15 minutach od wykonania telefonu pojawił się nasz niezawodny Vasko, który chciał już dzwonić do Interpolu, gdybyśmy zbyt długo nie wracali. Wieczorem czekała na nas kolejna niespodzianka. Z okazji moich urodzin Vasko zabrał nas do restauracji Belvedere, gdzie przy tradycyjnej macedońskiej muzyce, granej i śpiewanej na żywo, mogliśmy zobaczyć tradycyjne macedońskie tańce. Popijając wino o niepowtarzalnym smaku, rozmawiając o Macedonii, jej mieszkańcach i historii, spędziliśmy fantastyczny wieczór…

21.05.2011
Trasa: Ochryd – Radożda – Struga – Ochryd
Dystans: 55,3 km

Dzisiejszy poranek, równie piękny i obiecujący jak poprzedni, zachęcił nas do wyprawy do Radożdy. Vasko podwiózł nas na koniec wsi, skąd udaliśmy się w drogę powrotną odwiedzając napotkane cerkwie. Jako pierwszą zobaczyliśmy dopiero co budowaną cerkiew św. Ilia. Idąc w kierunku cerkwi św. Bogurodzicy spotkaliśmy Dordia [foto], który nie dość, że potrafił mówić po polsku, to jeszcze okazał się być opiekunem wszystkich cerkwi we wsi. Dzięki niemu mogliśmy wejść do cerkwi i zobaczyć [foto] jej piękne, odnowione wnętrze. Martynka została przyozdobiona przez Dordia w tradycyjną macedońską chustę [foto]. Niesamowite przeżycia. Wracając w kierunku wsi dowiedzieliśmy się od Dordia, że droga, która właśnie idziemy to Via Ignatia [foto], stary szlak komunikacyjny zbudowany w czasach rzymskich. Potem nastąpiło kolejne niesamowite zdarzenie, Dordie zaprosił nas do siebie. Poznaliśmy jego rodzinę, siedząc przy stole w ogrodzie zostaliśmy poczęstowani herbatą, winem i miodem, który jedliśmy bezpośrednio z plastra. Okazało się, że Dordie jest pszczelarzem, dla którego dźwięki wydawane przez pszczoły są niczym muzyka Wagnera. Dordie w latach siedemdziesiątych pracował w Czechosłowacji razem z Polakami, stąd tak dobrze zna nasz język. Jest bardzo pozytywną osobą, ciesząca się życiem i tym co ma. Szczery i sympatyczny. Po biesiadzie udaliśmy się do kolejnych cerkwi. Pierwszą była cerkiew św. Nikoli [foto], stara, piękna, posiadająca w swych zbiorach greckie ikony z 1790 roku. Najlepsze zostało jednak na koniec. 13-wieczna Cerekiew św. Archanioła Michała wykuta w skale [foto]. Przepiękna! Niesamowity klimat wnętrza [foto] udzielił się każdemu z nas [foto]. Dordie dał próbkę swoich możliwości wokalnych aby pokazać nam kapitalna akustykę tego miejsca. Niezapomniane chwile. Zdecydowanie warto odwiedzić tą niepozorną wioskę, która kryje w sobie tak wiele przepięknych cerkwi. Po pożegnaniu i rozstaniu się z Dordiem przyszedł czas na obiad. Pstrąg po ochrydzku [foto] okazał prawdziwą ucztą i rajem dla podniebienia. W doskonałych nastrojach udaliśmy się brzegiem jeziora w drogę powrotną do Strugi… Widoki były fantastyczne [foto].

22.05.2011
Trasa: Ochryd – Klasztor św. Nauma – Trpejca – Ochryd
Dystans: 64,9 km

Chcąc nieco odpocząć od nadmiaru wrażeń udaliśmy się do Klasztoru św. Nauma. Został on wzniesiony na wysokiej skale tuż przy samym jeziorze, skąd można zachwycać się pejzażem najbliższej okolicy. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od popłynięcia łodzią [foto] Drinem z Nikolą, który okazał się być znanym fotografem. Widoki były ładne, krystalicznie czysta woda mieniła się w słońcu niczym zwierciadło. Spokój i otaczająca nas przyroda pozwoliły nam na pełny relaks. Uzupełnieniem wszystkiego była izraelska pieśń zaśpiewana przez Nikolę w ich ojczystym języku… Piękna! Krótki przystanek zrobiliśmy przy źródełku z cudowna wodą [foto]. Nikola opowiadał o swoich fotografiach, podróżach oraz wizycie w Polsce. Nawet nie zauważyliśmy kiedy dobiliśmy z powrotem do brzegu. Dalej wolnym krokiem zmierzaliśmy do cerkwi św. Archaniołów położonej pośrodku klasztoru. Jest niesamowita. Nie to jednak okazało się główną atrakcją klasztoru. Jest on bowiem opanowany przez pawie [foto], których tańce godowe [foto] oprócz swoich partnerek przyciągnęły rzeszę turystów. Tereny przyklasztorne mają dużo uroku [foto], można na kilka dłuższych chwil schować się wśród przyrody z dala od całego zgiełku towarzyszącemu turystom odwiedzającym klasztor. Wracając piękną krajobrazowo drogą wzdłuż stromego brzegu jeziora, nasz kierowca pokazał nam mało znane miejsca widokowe [foto], z których mogliśmy zachwycać się niesamowitą panoramą jeziora ochrydzkiego. Wieczór spędziliśmy w Ochrydzie, kręcąc się po zabytkowych uliczkach miasta. Na placu przy jeziorze trafiliśmy na międzynarodową imprezę, podczas której dzieci prezentowały tradycyjne tańce swoich krajów [foto]. Idealne zakończenie dnia.

23.05.2011
Trasa: Ochryd – Struga – Vevcani – Struga – Ochryd
Dystans: 69,9 km

Vevcani to małe miasteczko położone w górach. Ma wyjątkowy klimat. Stare budynki, wąskie uliczki [foto], pięknie przyozdobione ogrody mieszkańców dodają uroku temu miejscu. Wędrówkę rozpoczęliśmy od odwiedzenia cerkwi św. Nikola położonej na niewielkim wzniesieniu [foto].150 letnia budowla jest pięknie zdobiona freskami i ikonami wykonanymi przez najlepszych macedońskich artystów. Niestety nie można tam fotografować. Życie we Vevcani toczy się swoim rytmem [foto], spokojnym, zgoła odmiennym od miastowego zgiełku. Idąc dalej dotarliśmy do ścieżki [foto], która doprowadziła nas do miejsca skąd źródła wypływające z gór [foto] dają początek „małej” rzece [foto]. Spędziliśmy tam dłuższą chwilę obserwując to zjawisko [foto] oraz życie okolicznej flory. Żar lał się nieba i było już bardzo gorąco gdy wspinaliśmy się na wysokość 1300 m n.p.m. do klasztoru św. Spas. Obecnie znajduje się tam piękna cerkiew [foto] a sam klasztor jest w budowie. Z tego miejsca rozciąga się kapitalna panorama na najbliższą okolicę [foto]. Droga powrotna minęła nam na fotograficznym polowaniu na jaszczurki, które są tam wszechobecne. Było dużo zabawy aby trafić dobry kadr [foto]. W położonej w malowniczym miejscu restauracji przy wejściu do źródeł, zjedliśmy pyszny obiad i wróciliśmy do Ochrydu.

24.05.2011
Trasa: Ochryd

Cały dzisiejszy dzień postanowiliśmy przeznaczyć na odkrywanie i zwiedzanie Ochrydu. Na początek udaliśmy się do pięknej cerkwi św. Bogurodzicy Kamensko, położonej nieopodal naszego mieszkania. Wzięliśmy tam udział w prawosławnej mszy, uważnie obserwując całą liturgię, gdzie na jej zakończenie zjedliśmy święty chleb razem z Macedończykami. Wspinając się w górę starego miasta dotarliśmy do fortecy cara Samuela. Wybudowana w 10 wieku posiada mury o 16 m wysokości i 3 km długości. Można z nich zobaczyć panoramę miasta, jeziora [foto] i najbliższej okolicy. Bardzo fajny punkt widokowy. Dalej leśną ścieżką udaliśmy się do cerkwi św. Jovana Kaneo. Położona jest w bardzo malowniczym miejscu [foto], z którego rozciąga się widok na jezioro i miasto [foto]. Błądząc zabytkowymi uliczkami odwiedziliśmy jeszcze Galerię Ikon, która może pochwalić się pięknymi zbiorami oraz 11 wieczną cerkiew św. Sophia, która zrobiła na nas ogromne wrażenie. Zachwyceni tym co dziś widzieliśmy zdecydowaliśmy, że wieczorem udamy się na nocne focenie Ochrydu. Miasto ukazało nam nowe oblicze. Oświetlona przez liczne lampy cerkiew św. Jovana Kaneo prezentowała się doskonale [foto]. Klasztor św. Pantelejmon również wyglądał wspaniale [foto] stojąc dumnie pośród licznych wykopalisk. Jednak największe wrażenie wywarła na nas cerkiew św. Bogurodzicy Perivlepta, która została oświetlona na zielono [foto]. Trzeba to zobaczyć. Całe miasto w nocnej aurze prezentuje się imponująco [foto].

25.05.2011
Trasa: Ochryd

To nasz ostatni dzień w Ochrydzie. Ochłodziło się, w powietrzu wisiał deszcz… Z samego rana ruszyliśmy na miasto aby uzupełnić zapasy przed drogą powrotną. Odkryliśmy wówczas uliczkę za murem fortecy prowadzącą do pięknego punktu widokowego – szkoda, że nie mieliśmy aparatów… Wędrówkę kontynuowaliśmy brzegiem jeziora, gdzie czas mijał nam na rozmowie i obserwacji zmieniającej się architektury. Zaczęło kropić… Popołudnie postanowiliśmy spędzić w domu przy piwie i dobrej rockowej muzyce.

26.05.2011

Droga powrotna okazał się bardziej męcząca niż dojazd. Nie obyło się bez przygód i niespodziewanych zdarzeń. Ale to już zupełnie inna historia…

Krzysiek

• Zobacz GALERIĘ
• Czytaj INFORMACJE